กลิ่นของเส้นใย
เส้นใยธรรมชาติมีกลิ่นเฉพาะของตัวเองเสมอ ไม่ฉุนคมเหมือนสารเคมีและไม่มันวาวเหมือนใยสังเคราะห์ กลิ่นของเส้นใยดิบคล้ายความอบอุ่นของแสงแดดที่ยังค้างอยู่ในรังไหม กลิ่นดินของต้นแฟลกซ์ที่ตากใต้ท้องฟ้าเปิด หรือบางครั้งเป็นกลิ่นหญ้าดิบจาง ๆ ของเส้นป่านที่เพิ่งลอก แต่ละชนิดของเส้นใยและแต่ละผืนดินที่ปลูกล้วนทิ้งลายเซ็นอันเงียบงันไว้ผ่านกลิ่นนั้น ช่างฝีมือที่ Lecia เรียกมันว่า “กลิ่นแห่งความซื่อตรง” มีผ้าบางชนิดที่หลังผ่านการทอ ย้อม และตกแต่งแล้ว ดูเหมือนสูญเสียร่องรอยของวัสดุดั้งเดิมไปทั้งหมด แต่สำหรับช่างฝีมือ ความทรงจำของกลิ่นเส้นใยดิบไม่เคยจางหาย เพราะเส้นใยเก็บแก่นของการเริ่มต้นไว้ภายใน เป็นกลิ่นเงียบ ๆ ที่บอกถึงก้าวแรกของการเดินทางของวัสดุ