รูปโฉมใหม่ของมรดกงานฝีมือบนชุดแต่งงาน
ที่หมู่บ้าน Quất Động งานปักได้รับการสืบสานโดยช่างฝีมือรุ่นแล้วรุ่นเล่าตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 จนถึงปัจจุบัน ภายในบ้านหลังเล็ก ๆ โครงผ้าและรอยเข็มอันประณีตได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิต หล่อหลอมด้วยความอดทนและความเคารพอย่างลึกซึ้งต่อหัตถศิลป์ดั้งเดิม จากคุณค่าอันเงียบงามเหล่านี้เอง ชุดของ LECIA จึงพกพาความทรงจำของหมู่บ้านงานฝีมือมาสู่ทุกรายละเอียดบนชุดแต่งงาน ที่ซึ่งแต่ละฝีเข็มถูกขัดเกลาด้วยกาลเวลาและความพิถีพิถัน
---
ที่หมู่บ้าน Quất Động งานปักได้รับการอนุรักษ์และสืบทอดโดยช่างฝีมือหลายชั่วอายุคนมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ในบ้านเรียบง่ายแต่ละหลัง โครงผ้าและฝีเข็มอันละเอียดอ่อนกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน สะท้อนความอดทนและความเคารพต่อหัตถศิลป์ดั้งเดิมอย่างลึกซึ้ง จากคุณค่าอันนิ่งงามและยืนยาวเหล่านี้ ดีไซน์ของ LECIA จึงนำความทรงจำของหมู่บ้านเข้าสู่ทุกรายละเอียดของชุดเจ้าสาว ที่ซึ่งทุกฝีเข็มได้รับการขัดเกลาด้วยเวลาและการดูแลอย่างประณีต
ด้วยเทคนิคงานปักอันซับซ้อน เช่น การปักเส้นนูนสร้างมิติ ผสานงานปักลูกปัดและฝีเข็มซาตินแบบซ้อนชั้น ดีไซน์ของ LECIA จึงถูกยกระดับให้กลายเป็นผลงานที่มีความลึก มีจังหวะเคลื่อนไหว และมีเรื่องราวในแบบของตัวเอง แรงบันดาลใจของลวดลายทั้งหมดมาจากเถาวัลย์และพุ่มใบไม้ในสวนเวียดนามแบบดั้งเดิม ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพลังชีวิตที่มั่นคงอย่างเงียบงาม เส้นปักทอดไล่ไปตามลำตัวของชุดราวกับสายน้ำอ่อนละมุน นำสายตาไปหยุดที่ช่วงคอร์เซ็ตทรงโค้งคล้ายซุ้มประตู จุดที่ทุกอย่างหวนคืนสู่ความเรียบง่าย เป็นธรรมชาติ และสง่างามที่สุด
---
ผ่านเทคนิคงานปักอันประณีต ไม่ว่าจะเป็นการปักเส้นนูนเพื่อสร้างมิติ ผสานงานลูกปัดและฝีเข็มซาตินแบบซ้อนชั้น ดีไซน์ของ LECIA จึงกลายเป็นชิ้นงานที่มีความลึก มีการเคลื่อนไหว และมีเรื่องเล่าเฉพาะตัว ลวดลายได้รับแรงบันดาลใจจากเถาวัลย์และใบไม้ในสวนเวียดนามดั้งเดิม อันเป็นสัญลักษณ์ของความมีชีวิตที่อ่อนโยนแต่แข็งแรง เส้นปักไหลไปตามซิลูเอตของชุดดุจกระแสอันนุ่มนวล พาสายตาไปยังช่วงอกทรงโค้ง ซึ่งทุกองค์ประกอบกลับสู่ความเรียบง่ายและความงามที่ดิบละเมียด
เมื่ออยู่ใต้แสงไฟ รายละเอียดงานปักแต่ละจุดเริ่ม “มีชีวิต” สะท้อนตามการเคลื่อนไหวของร่างกาย จังหวะลมหายใจ และอารมณ์ความรู้สึก นั่นคือช่วงเวลาที่มรดกทางงานฝีมือดำรงอยู่เคียงข้างปัจจุบัน เจ้าสาวที่เลือก LECIA มองเห็นคุณค่าบางอย่างที่พวกเธอเชื่อมั่นอยู่ในชุดเหล่านั้น ทั้งความยั่งยืน ความประณีต และความงามที่ไม่ถูกพัดพาไปตามกระแส และบางที นี่อาจเป็นคำตอบที่ชัดเจนที่สุดว่า ประเพณีไม่เคยเลือนหายไป เพียงแต่กำลังรอให้ถูกเล่าใหม่ด้วยภาษาที่คนรุ่นวันนี้พร้อมจะรับฟัง
---
ภายใต้แสงไฟ รายละเอียดงานปักแต่ละส่วนเริ่ม “มีชีวิต” สะท้อนตามการเคลื่อนไหวของร่างกาย จังหวะลมหายใจ และความรู้สึก ณ ขณะนั้น มรดกทางวัฒนธรรมจึงอยู่ร่วมกับปัจจุบันอย่างงดงาม เจ้าสาวที่เลือก LECIA เห็นคุณค่าที่พวกเธอเชื่อมั่นอยู่ภายในนั้น ไม่ว่าจะเป็นความยั่งยืน ความละเมียดละไม และความงามที่อยู่เหนือเทรนด์ และบางที นี่อาจเป็นหลักฐานที่ชัดเจนที่สุดว่า ประเพณีไม่เคยหายไปไหน เพียงแต่รอวันที่จะถูกเล่าขานอีกครั้ง ด้วยภาษาที่คนรุ่นปัจจุบันพร้อมจะโอบรับ
